0
Bir Fotoğrafın Anımsattıkları
“Uyandım kar aydınlığındaO küçük kasaba uykuda” Böyle başlıyor Necati Cumalı’nın şiiri. Bir fotoğrafın ve yukarıdaki şiirin bana anımsattığı yere/duygulara yol alalım. … Kar, Küre’nin doğal örtüsüydü. Yağacağı zamanı biz bilirdik de yağınca kalkacağı zamanı paşa gönlü bilirdi. Bütün hazırlıklarımız kar’a göre olurdu. Hatta ayakkabı altına takılan çivili aparatlarımız bile vardı. Küre’de ya bayırdan inerdiniz yahut çıkardınız. Az eğimli yollar, düz kabul edilirdi. Hâliyle karda kayıp düşene gülünmezdi bile artık. Vakayı adiyeden sayılırdı. Bir yere yetişme derdiniz yoksa, en kısa yolu değil, en az eğimli olan yolu tercih edersiniz Küre’de. Kar yağdığında yaşam yavaşlardı. Nüfus olarak değil belki ama coğrafi alan olarak kocaman ilçe bir Nuri Bilge Ceylan setine dönerdi. …... Read More




