Blog Medium Without Sidebar

Yolum Isparta’ya Düşsün İsterim

Ülkemizin şehirlerini doğusundan batısına, kuzeyinden güneyine, dolaştım. Bazı şehirlerde yaşam sürdüm. Farklı şehirleri, kültürleri, o kültürün insanını tanımak, hayatına şahitlik etmek… Bilhassa o şehrin insanının dilindeki yerel kelimeleri kendi konuşma dilime kazandırmak, değerli bir şey benim için. Bazı şehirlere ise yolum hiç düşmedi. Ekmeğinden yiyemedim, suyundan içemedim. Etrafındaki şehirlerin tamamında bulunsam da o şehre adım atamadım. Gül dendiğinde akla bülbül ile birlikte gelen Isparta, bu şehirlerden. Kendisine sınır olan Burdur’da, Afyon ve Antalya’da bulundum, Konya – Ilgın’da askerlik yaparken Akşehir, Doğanhisar gibi Isparta’ya sınır ilçelere kadar gittim lâkin güller şehrinin il sınırlarına adım atamadım. 2005 senesinde üniversite sınavlarına hazırlanırken teknik eğitim fakültesine sahip olmasından ötürü Süleyman Demirel Üniversitesi’ni listemin ilk...

hasantandogan

Bir Şiir: Yalnız – Bedri Rahmi Eyüboğlu

Yalnızlığın kadarsınYalnızlığın mis kokmalıYalnızlık dediğin büyük bir zindanDünyanın en kalabalık zindanıDinden imandan çıkarırAma öyle bir adam eder ki insanı Bedri Rahmi Eyüboğlu

hasantandogan

“GENÇ BAŞGİL”LERDEN: HEYBE

Bir okul için en büyük şans eli kalem tutan öğrencilere sahip olmaktır. Yazan, çizen, kendisini yazıyla, müzikle ifade eden öğrenciler mumla aransa bulunamıyor birçok okulda. Bir de elleri kalem tutan yahut elinden tutulduğunda içinde biriken satırları taşıp gidecek öğrencileri toplayan, öğrencilerine yön veren, öğrencilerin kendilerini şanslı hissedeceği okullar var. Kartepe ilçesi, Acısu Mahallesi’ndeki Ali Fuat Başgil Sosyal Bilimler Lisesi, tam olarak böyle bir okul. Okula değil, adeta bir iklime, kültür coğrafyasına giriyor öğrenci. Okul kültürünü oluşturmak ve bunun devamlılığını sağlamak elbette ki güzel binalar yapmaktan çok daha zor bir iş. Yıllara yayılan bir emek söz konusu. Ve elbette ufuk sahibi idareci ve öğretmenler gerekiyor. Başka türlüsü mümkün değil. Bilhassa okul...

hasantandogan

Yarım Litre Stanley Termoslar

Uzun yıllardır yiyecek ve içeceklerimi sırt çantama atıyor ve nereye gidersem yanımda taşıyorum. Ne yediğimi, içtiğimi biliyor ve daha sağlıklı beslenmiş oluyorum bu sayede. Evrak çantamın yanında bir de Decathlon’un 30 litrelik çantasını taşımak çoğu zaman zor geliyor ve hatta bakışları üzerime çekiyor olsa da alıştım. Buna değiyor. Her sabah, istisnasız, “kampa mı gidiyorsun, işe mi?” takılmalarına maruz kalıyorum (: İşe mesai başlamadan evvel gitmek bende alışkanlık oldu. Aracımı park edip otoparkın kenarındaki yeşil alana bir kamp sandalyesi atıyor ve iş saatine kadar hem göğü seyre dalıyor hem de kahvemi içiyorum. Esnaflık yaptığım yıllarda çaysız yapamazdım ancak memuriyete geçtiğimden beri kahveyle aramda kopmaz bir bağ oluştu. Sabah işten evvel makine,...

hasantandogan

SU YOKSA HAYAT YOK

Hepşenler ailesinin fotoğraf sergisi Kartepe – Ormanya’da bugün sergilenmeye başlandı. Geçtiğimiz yaz elliden fazla gölün çevresini ailece bisikletleriyle turlayan Barış, İpek, Duru ve Deniz ŞEN, kuraklığın ne boyuta ulaştığını bizlere fotoğraflarla anlatıyorlar. Fotoğrafların dili çok keskin… Ağzına geleni söylüyor, “bize nasıl kıydınız?” diyor adeta göllerimiz, fotoğraf karelerinde. Öyle göllerimiz var ki bir çay bardağını dolduracak suyu kalmamış… Düzensiz yerleşimler, hatalı sulama, çöpten yüzeyi gözükmeyen göller… Sebepleri çoğaltabiliriz. Sorumlusu kim bunca şeyin? Öyle açıklamalar var ki doğadaki kuraklığın hesabını gidip göl kenarında su içen hayvanlara sorasınız gelir. Hâlbuki her zararın müsebbibi insan. Bütün oklar insanoğlunu gösteriyor. Sebebi insan olan tahribat, döne dolaşa insanlığın sonunu hazırlıyor. İnsan kendi eliyle kendisine kıyıyor. Kitabın...